باب الغيرة قال اللّه تعالى حاكيا عن سليمان عليه السّلام « 1 » : رُدُّوها عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَ الْأَعْناقِ . « 2 » چون سليمان عليه السّلام « 3 » در نظارهء صور « 4 » حسان « 5 » اسبان « 6 » نماز عصر را فوت كرد ، فرمود كه بازگردانيد اين‌ها را بر من . پس از جهت غيرت بر وظيفهء عبادت و خدمت محبوب ساق‌ها و گردن‌هاى « 7 » همه را « 8 » ببريد . « 9 » الغيرة سقوط الاحتمال ضنّا ، و الضّيق عن الصّبر نفاسة . « 10 » غيرت ساقط شدن تحمّل است از جهت بخل بر حظّ محبوب ، و به تنگ « 11 » آمدن دل است از صبر ، از روى نفاست 380 بر مطلوب . « 12 » يعنى نه تحمّل آن دارد صاحب غيرت كه حظّى از حظوظ محبوب از وى « 13 » فوت « 14 » شود ؛ و نه طاقت صبر بر « 15 » آنكه دل وى به غير محبوب و مطلوب « 16 » ملتفت بود . و هي على ثلاث درجات : و غيرت بر سه درجه است : الدّرجة الاولى : غيرة « 17 » العابد على ضايع يستردّ ضياعه ، درجهء اوّل ، غيرت عابد است بر عملى كه از وى فوت شود ، كه استرداد ضايع شدن آن « 18 » كند . يعنى آنچه فوت شده باشد قضا كند و استحلال خصم « 19 » و ردّ مظالم كند . و يستدرك فواته ، و آن را كه فوت « 20 » آن دريابد ، غيرت نمايد و تدارك فوات آن كند . يعنى بىكاهلى « 21 » به وقت ادا كند نماز و روزه و حجّ و زكات « 22 » و ساير فرائض و نوافل و مندوبات و

--> ( 1 ) . ع : ع . ( 2 ) . ص / 33 . ( 3 ) . ع : ع . ( 4 ) . ج : - صور . ( 5 ) . ج : حسنان . ( 6 ) . ع : اسيان . ( 7 ) . ع : گردن . ( 8 ) . ع : - را . ( 9 ) . ج : ببريدند . ( 10 ) . ج : نفاسته . ( 11 ) . ج : + در . ( 12 ) . ع : - بر مطلوب . ( 13 ) . ع : ازو . ( 14 ) . ج : - فوت . ( 15 ) . ع : - بر آن . ( 16 ) . ج : - و مطلوب . ( 17 ) . ع : غييرة . ( 18 ) . ج : - آن . ( 19 ) . ج : - خصم . ( 20 ) . ع : وقت . ( 21 ) . ج : - بى . ( 22 ) . ج : زكات و حج .